Waarom we onze badkamerverwarmers onderwerpen aan een “stoomtest”
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, constante vochtigheid en grote temperatuurschommelingen. Dit zorgt er namelijk voor dat de meeste apparaten al na een paar maanden het opgeven. We bouwen deze IR-lampen niet zomaar samen en hopen op het beste. In plaats daarvan onderwerpen we ze aan een zogenaamde “vocht- en hitte-test”. Het klinkt misschien fancy, maar het gaat eigenlijk om een stresstest om er zeker van te zijn dat de warmtepomp niet al na een paar heet douches het begaf. De strijd tegen stoom Het probleem met waterdamp is dat het zich erg gemakkelijk kan verspreiden. Het vindt zelfs de kleinste openingen die je nauwelijks zou opmerken. Het probeert zich in de behuizing te wurmen en door de aansluitingen tussen de kwartsbuis en de elektrische onderdelen te dringen. Als die aansluitingen beschadigen, is het gedaan. De vochtigheid bereikt dan de wolframdraad of de contactpunten, waardoor corrosie optreedt of er zelfs een kortsluiting ontstaat. Met deze tests proberen we een aantal jaren aan stoomdouches in slechts een paar dagen na te bootsen. Wat we eigenlijk willen weten We plaatsen de lampen in een kamers die in feite op sauna’s lijken. Terwijl ze zich daar bevinden, letten we op twee belangrijke problemen: In de eerste plaats de contactpunten. Als deze gaan roesten of oxideren, heeft de elektriciteit moeite om erdoorheen te komen. Dit zorgt voor een bottleneck, waardoor er warmte wordt gegenereerd op de plek waar de contactpunten zich bevinden. Dat is niet goed. Daarnaast is er nog het probleem van de aansluitingen. We kijken naar de plek waar het glas in contact komt met het metaal. Als het sealant daardoor samentrekt of barst, faalt de lamp de test. Simpel gezegd. Het balanceren van alle factoren Je zou denken: “Maak de aansluitingen gewoon steviger! Gebruik meer beschermlaag!” Maar dat is niet zo simpel. Als we de waterdichtheid te ver verhogen, kan de lamp niet meer “ademen”. De hitte blijft dan vastzitten, waardoor de binnenste temperatuur stijgt. Op dat moment schakelt de thermostaat zich in en wordt de lamp uitgeschakeld. Het is een soort strijd tussen verschillende factoren. We besteden veel tijd aan het vinden van het juiste evenwicht tijdens deze testfase. We willen een lamp die van binnenuit droog blijft, maar die tegelijkertijd zijn eigen elektrische onderdelen niet beschadigt.